miércoles, agosto 03, 2005

Os de Silvaoscura (4)

Cando os meus avós fixeron o canastro que aínda temos, unha veciña murmurou "fancho ben grande; a ver se despois teñen con qué o encher". Se eu fose un Bucay ou un Coelho, concluiría que os humanos temos a obriga de loitar polos nosos soños, de non sermos nós mesmos os que lles poñemos límites. Como non é así, confórmome con dicir que, grande ou pequeno, aquel canastro cumpriu funcións de dilixencia, alá no Far West da miña infancia. De feito, cando me debruzo na fiestra e o contemplo, aínda vexo os imaxinarios cabalos que turran del polas inmensas chairas de Texas.

3 Comments:

Anonymous Anónimo said...

Thank you!
[url=http://obinhzsd.com/iiod/somv.html]My homepage[/url] | [url=http://cljyzmjp.com/xasd/bakz.html]Cool site[/url]

4:04 a. m.  
Anonymous Anónimo said...

Good design!
My homepage | Please visit

4:04 a. m.  
Anonymous Anónimo said...

Nice site!
http://obinhzsd.com/iiod/somv.html | http://uvimcafe.com/jykp/lmbw.html

4:05 a. m.  

Publicar un comentario

<< Home