Suicidas

Enchemos os nosos montes de especies non autóctonas; ás veces queimámolos e facemos fotos do lume. Acementamos as nosas rías para que os barcos entren con comodidade e os veciños da outra beira estean máis próximos. Construímos centos de casas e edificios no medio da paisaxe, sen reparar no estragado. Esquecemos a nosa cultura, as nosas cancións, a nosa gastronomía, a nosa lingua, non porque nos molesten ou porque teñamos algo contra elas, senón por adaptarnos á modernidade e non quedar de pailáns e/ou independentistas. Suicidámonos, en fin, con absoluta confianza no futuro: mentres pousamos o cano da pistola nas tempas, sorrímoslle á cámara.

Esta fin de semana vin o Centro Comercial da Laxe. Entendedes a miña frustración?