Sonsonetos para pasar o tempo (5)

Os poetas camiñan pola rúa
atentos á chegada do destino.
Eu non teño ese espírito felino;
de aí que a miña pluma nunca intúa

os acubillos da inspiración núa,
o soneto xusto ou case divino
-moito mellor se sae alexandrino-,
que diga amor sen menciona-la lúa.

Por dicir, miña amada, que te quero,
peitearei guedellas, porei lentes,
violarei sinalefas con esmero,

repetirei as rimas máis frecuentes,
e todo en nome deste amor sincero
que sinto, miña amada, e ti non sentes.